-Dag 4: dinsdag ALO

Klas 1A
Gisteravond is bij het kampvuur zowel de stropdas als de Goofy aan Stijn uitgereikt. De stropdas vanwege de hoogtevrees die Stijn heeft overwonnen. De Goofy mag hij zelf vertellen. Tsja en toen was het dinsdagochtend en regende het, en er stond een lange hike op het programma. Maar toch: de energie in de groep was goed. Erik houdt het moreel hoog door te zingen. Wouter vult hem aan. Samen bedenken ze mooie liederen. Dus, maar weer de paden op, de lanen in. De groep loopt erg goed door. Een paar keer een pauze zodat er wat gegeten en gedronken kon worden. Begeleiders Haron en Myrthe houden zich bewust op de achtergond; de groep leest de kaart en zorgt ervoor dat de goede route gelopen wordt. Dat doen ze erg goed. Als een van de studenten het wat zwaar heeft, neemt Kylian met z’n drie gebroken tenen de rugzak over. Wat een bikkel! En het blijft regenen. Soms wat harder, dan weer wat zachter. Dan komen we aan bij de plek van de volgende activiteit: mountainbiken. Sommigen moet zich even over iets heen zetten omdat het regent, maar uiteindelijk gaat iedereen mountainbiken op een paar geblesseerden na. Er worden twee groepen gemaakt en na wat instructie over remmen en schakelen gaan beide groepen op pad. Na ruim twee uur komt iedereen onherkenbaar terug. Prachtig! Wat een bemodderde gezichten en een vieze kleren. Janiek helaas gevallen bij de laatste afdaling. Gewond aan haar hand, maar wat een positiviteit heeft Janiek. Ze blijft lachen: “want het wordt er toch niet anders van”. Nadat iedereen zich heeft afgespoeld, afgedroogd en aangekleed, gaan we voor de laatste hike van vandaag. Nog een half uurtje hiken en dan zijn we op de plek van bestemming. Een mooie plek aan de rivier. De laatste avond voor de studenten. Van de organisatie krijgen ze een krat wat met drinken, nootjes en pringles. Lekker voor de laatste avond bij het kampvuur. Beste ouders; wat een mooie studenten en wat een mooie groep!

Klas 1B

In de stille achtertuin van Paul uit Falmange ontwaakte 1B van een ruige nacht. Stortbuien en windvlagen hadden de nacht uitdagend gemaakt. De groepsbegeleiders waren om vijf uur nog hun bed uit geweest om de bivakken te controleren. Dit had helaas niet voorkomen dat hier en daar een drupje water zijn weg naar binnen had gevonden. In de wetenschap dat de hike kort en makkelijk zou zijn gingen ze vol goede moed op pad. Het ochtendprogramma bestond uit raften. Het enthousiasme van 1B bereikte een absoluut hoogtepunt. Nadat ze in wetsuit een rondje hadden gerend, een estafette over de bodem van de boot hadden gedaan en een veiligheidsinstructie hadden gekregen sprongen ze de boot in. Na wat rondjes te hebben gevaren werd er hier en daar al iemand overboord gegooid voor een frisse duik. Onder andere Bas liet zien over een uitstekende borstcrawl te beschikken. De stroomversnelling werd meerdere keren overwonnen en uiteindelijk lieten ze de boot voor wat het was en gingen ze zonder boot van de stroomversnelling. Femke bleek het meest dapper van de hele groep. Tijdens het omkleden rende ze in bikini uit de tent, het grasveld over en dook zonder mopperen de rivier in. Hier zwom ze een paar baantjes schoolslag (met het hoofd onder water) om volledig verfrist weer aan wal te verschijnen. Smiddags gingen de toppers van 1B de grot in. Verschillende mensen overwonnen (of ontdekten) hun claustrofobie. Terwijl een deel van de klas in de grot was bouwden de anderen de bivak vast op. Toen dit klaar was hebben een paar dappere studenten de klim naar boven gemaakt en vanaf een uitzichtpunt de vallei van de Lesse bekeken. Voor het eten kwam mogelijk het mooiste moment van de week. Studenten benoemden hun trotspunten en gaven aan wat ze de volgende keer beter zouden willen doen. Openhartig werd er in een grote kring gesproken. Door de organisatie was een grote kist met chips en andere lekkere dingen geregeld. De studenten zaten gebroederlijk rond het kampvuur van deze lekkernijen te genieten toen de SLB’er hun vol vertrouwen achterliet.

Klas 1C is top!
Ze komen bijna weer naar huis; maar verwen ze ajb niet teveel. Ze hebben net deze week geleerd dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hu acties, dat tegenslagen niet persé vervelend zijn, dat klagen nooit tot de oplossing leidt en dat leiderschap begint met kleine stapjes. Ze hebben het geweldig gedaan deze week. Wordt vervolgd en tot op de ouderavond woensdag 16 oktober. Leuke berichtjes van ouders worden elke dag voorgelezen. Hieronder de reactie van jullie schatjes 🙂
Joyce: “het gaat goed met me. Zo dadelijk pasta bolognese eten”; Bas: “ik ben vandaag de hoogte in geweest met de Via Ferreta”; Tim Kuipers: “lekker bezig geweest met klimmen en abseilen”; Karst: “dikke tuur veur heit en mem en speciaal voor Lise en Ties”; Leon N: “vermaak me heel erg prima. Mooiste schoolweek tot nu toe. Oant maon”; Bente: “het blikvoer is best lekker, en ik ga O&A doen”; Niek: “ik heb erg genoten en topklas 1C, voel me thuis”; Ane Jan: “oenebread et boeter tjies, we did net sessen ken is kleine echte frysk. AJ is kapot”; Silke: “papa en mama ik wil graag dat jullie mij ook een berichtje sturen”; Kathleen: “sorry mam, mijn schoenen en sokken zijn verbrand”; Frank: “papa en mama ik ben bijna weer thuis”; Feya: “morgen weer in de bus”; Merle: “ik blijf nog een weekje”; Amber: “wees lief en aardig voor elkaar”; Annemiek: “alles gaat goed hier”; Bonne: “volgend jaar kom ik hier weer als outdoorinstructeur”; Tim Kruit: “bedankt voor de berichtjes. Groeten aan de familie”; Rick: “bedankt voor de berichten, tot morgen”; Melvin: “na elke slechte dag komt een goede dag”; Eli: “goed fanatiek bezig. Vandaag abseilen. Goede vakantie en tot snel”; Robin: “prima hier, tot morgen”; Martijn: “moeders bedankt voor de goede regenjas … “; Mark: “vandaag voor het eerst abgeseild. Wat een leuke ervaring”; Noëlle: “ik lig vannacht warm tussen 3 lekkere kerels”; Ype: “ja poeh, ik heb zin in Zweedse gehaktballetjes”; Henrike: “ik heb niks te zeggen”; Niels: “jezus tot morgen. Eten bij Maide heh!!; Romy: “ik ben echt heel blij dat ik weer naar huis mag”; Leon R: “morgen lekker voetbal kijken met bier en borrelnootjes”.

Klas 1D
Eindelijk! Een dag met regen voorspelt zoals het in de Ardennen rond oktober hoort te zijn. Een dag van afzien, helpen, eenheid en dienstbaarheid ligt in het verschiet. ’s Ochtends mag er nog met boogschieten op elkaar en geschoten worden. Het is duidelijk dat Floor een doelwit is. Een wit/grijze ondertussen bijna zwarte broek is natuurlijk uitermate geschikt om op te mikken. Daarnaast is Miquel ook een mooi doelwit, want die ziet toch niets met een opgevouwen bril onder het masker. Mike (Hood) is de schutter van de ALO en splijt zijn eigen pijlen, terwijl hij eigenlijk ergens anders op mikt. Bram schiet net alsof heel erg lief voor de peilen moet zijn en pakt ze vooral liefdevol vast, zoals hij dat ook bij Floor doet als ze getackeld dient te worden. Abel staat op en lijkt zijn passie te hebben gevonden en staat er bij alsof zijn leven er van af hangt. Na de beleving met de boog slaat de spanning van de hike enigszins toe. Het wordt stiller en de snelheid die de groep vanochtend te pakken had, lijkt ergens ver onderin de tas gestopt te zijn. De regen komt nog steeds uit de hemel en na een peptalk lijkt de klas zichzelf als een geheel opgepakt te hebben en de 24km wandeling aan te gaan. Het blijkt wel mee te vallen. Mike heeft het wat zwaar, maar gaat door alsof er niets aan de hand is. Josse loopt ondertussen zonder zolen en Mark Jan heeft wat extra stukjes op zijn voet gekregen. Toch Helpen Pé en Rinus en andere aanmoedigende traditionele Hollandse muziek de groep om heerlijk dor te lopen. Stefan gooit er af en toe een goede grap in en Jeffrey ontlucht af en toe zijn ingewanden, waardoor iedereen graag een tandje harder gaat lopen. Als het gesprek over gaat op de maaltijd die ze graag willen als ze thuis komen, gaat het tempo nog verder omhoog. Tijdens een ondergaande zon wordt de prachtige bivak bereikt en wordt er gelachen, gezongen en geknuffeld. Vermoeid wordt een lekke bivak gebouwd, maar gelukkig zijn de weergoden ons vannacht gezind (hopen we?). We kunnen in ieder geval Duco en Jeffrey onder de gaten zetten, want die zijn ondertussen gewend aan slapen in een plas met een doorweekte slaapzak. Morgen gaan we weer verder, maar eerst alvast de maaltijd voor morgen voor de studenten, zodat er tijd is om inkopen te doen.
Rilana, restaurant Woody’s house, spare ribs en biefstuk; Miriam pasta mozzarella; Mandy, gele rijst; Jill, macaroni ham kaas van mama; Bram, MC Donalds; Ingmar, macaroni; Abel, pasta van ouders; Floor, pasta met zalm; Duco, Smullens patat Chili mayo; Amarins, pasta pesto; Miguel, canneloni; Mark Jan, Chinees en kroepoek; Josse, ras patat joppie en frikandel; Robin, Pizza; Jorn, wat m’n vriendin mij voorschotelt; Mike, rijst kip Kerry; Tim de V, Chinees; Nienke, patat mayo en bamischijf; Tim, droge worst; Mart, wrap van mama; Daan, pannenkoek met spek; Alex, KFC; Stefan, eten bestellen, Pizza, shoarma, alles; Mees, maakt niks uit; Jeffrey, Vlaamse friet extra kruiden en eierbal.